uid gloꝛians ī ma-
litia; qui potens es
in iniquitate. Tota
die iniuſticiam cogi-
tavit lingua tua; ſi
cut nouacula acuta
feciſti dolum. Dilexiſti malitiam ſr̄
benignitatem; iniquitatem magis
loqui q¨m equitatem. Dilexiſti om̄ia
úba pꝛecipitatōnis; lingua ꝺoloſa
Pꝛopt́ea ꝺeus ꝺeſtruet te in finem; e
uellet te ⁊ emigrabit te ꝺe tab́naculo
tuo ⁊ radicem tuam ꝺe terra uiuentiū.
uidebunt iuſti ⁊ timebunt ⁊ ſr̄ eum
ridebunt ⁊ dicent. ecce homo qui non
poſuit ꝺeum adiutoꝛem ſuum. Sꝫ ſpe-
rauit in multitudine diuiciaꝝ ſuaꝝ
⁊ preualuit in uanitate ſua. Ego aū
ſicut oliua fructifuaui in ꝺomo ꝺei;
sꝑaui in mīa ꝺei in et́num ⁊ in ſcl̕m
ſeculi. Confiꝺeboꝛ tͥ in ſeculum qui a
feciſti; et exſpectabo nomen tuū qm̄
bonum ē in ꝯſpectu ſcōꝛum tuoꝛum.
ixit inſipiens in coꝛꝺe
ſuo; non ē ꝺeus. Coꝛ-
rupti ſunt ⁊ abhomi-
abiles fcī ſunt in iī-
quitatibꝫ; non ē qui
faciat bonum. Deus
ꝺe celo pꝛoſpexit ſr̄ filios hominum
ut uiꝺēat ſi ē intelligens aut requi-
rens ꝺeum. Omnes ꝺeclinauerunt
ſimul inutiles fcī ſunt; non eſt qui
faciat bonum non ē uſqꝫ aꝺ unum
Nonne ſcient omnes qui oꝑantur
iniquitatem; qui ꝺeuoꝛant plebē me-
am ut cibum panis. Deum non in-
uocaúnt; illic trepidaúnt timoꝛe u-
bi non fuit timoꝛ. Qm̄ ꝺeus diſſipa-
uit oſſa eoꝛum qui hominibꝫ placēt;
confuſi ſunt qm̄ ꝺeus ſpꝛeuit eos. Qͥs
ꝺabit ex ſẏon ſalutare iſrl̕ cum auer-
tent ꝺominus captiuitatem plebis
ſue exultabit iacob ⁊ letabitur iſrl̕
eus in nomine tuo saluum me
fac; et in uirtute tua iudica me.
Deus exaudi oꝛōnem meam; auribꝰ
percipe úba oꝛis mei. Qm̄ alieni īſur-
rex́unt adúſum me. ⁊ foꝛtes q̄ſierūt
amimam meam; et non pꝛopoſúnt


ꝺeum an̄ ꝯſpectum ſuum. Ecce enim
ꝺeus adiuuat me; et ꝺominuſ ſuſcep-
toꝛ ē anime mee. Aúte mala inimi-
cis meis; in úitate tua diſperꝺe illos
uoluntarie ſacrificabo tͥ; et confiꝺe
boꝛ nomini tuo ꝺomine qm̄ bonū ē
Qm̄ ex omni tribl̕one eripiuſti me.
⁊ ſr̄ inimicos meos ꝺeſpexit ocl̕s m̄s.
xaudi ꝺeus oꝛ̄oem meam; ⁊ ne ꝺeſ-
pexeris ꝺepꝛecatōem meam. īten-
de michi ⁊ exaudi me. Contriſtatus
ſum in exercitatōne mea; et contur-
batus ſum a uoce inimici. ⁊ a tribu-
latōne pecc̄oꝛis. Qm̄ ꝺeclinaúnt in
me iniquitates; et in ira moleſti e-
rant mͥ. Coꝛ meum conturbatum ē
in me; et foꝛmido moꝛtis cecidit ſr̄
me. Timoꝛ ⁊ tremoꝛ uen̾unt ſr̄ me;
⁊ contex́unt me tenebꝛe. Et dixi quiᔆ
dabit mͥ pennas ſicut columbe; et
uolabo ⁊ requieſcam. Ecce elongaui
fugiens; et manſim ſolitudine. Ex-
ſpectabam eum qui ſaluum me fec̄;
a puſillanimitate ſpiritus ⁊ tempeſ-
tate. Pꝛecipita ꝺomine diuiꝺe lings˜
eoꝛum; qm̄ uidi iniquitatem ⁊ con-
traducciōem in ciuitate. Die aī noc-
te circumꝺabit eam ſr̄ muros eius
iniquitas; et laboꝛ in medio eius ⁊
iniuſticia. Et non ꝺefecit ꝺe plateis
eius; uſura ⁊ ꝺolus. Qm̄ ſi inimicꝰ
meus maledixiſſ; michi; ſuſtinuiſ-
ſem utiqꝫ. Et ſi is qui oderat me ſr̄
me magna locutus fuiſſet; abſcon-
diſſem me foꝛſitan ab eo. Tu uero
homo unanimis; dux meus ⁊ notꝰ
meus. Qui ſimul mecum dulces
capiebas cibos; in ꝺomo ꝺ́i ambula
uimus cum conſenſū. Ueniat moꝛᔆ
ſr̄ illos; et ꝺeſcendant in inf̾num
uiuentes. Qm̄ nequitie in hītacul̾
eoꝛum; in medio eoꝛum. Ego autē
aꝺ ꝺominū clamaui; et ꝺominus
ſaluauit me. Ueſpere ⁊ mane ⁊ meri-
die narrabo ⁊ annunciabo et exau-
diet uocem meam. Redimet in pa-
ce animam meam ab hiis qui app-
pinq̈nt mͥ; qm̄ int́ multos erāt mec̄
Exaudiet ꝺeus ⁊ humiliabit illos
qui ē an̄ ſocula. Non enim eſt illis


